Dünyanın bütün çelişkilerini içimizde barındırma yeteneğine sahip şekilde yaratılmışız. O yüzden de bazen, hayır dürüst olalım çoğu zaman, zorluyoruz kendi kendimizi. Zorlanıyoruz.
Genciz ya, içimizde ergen zamanlarından azca, orta yaştan fazlaca bir cesaret, bir fırtına. İstediklerimizi gerçekleştirecek ufak bir kıvılcım arıyoruz; gerisini biz getiririz çünkü, eminiz.Bazen doğru, bazen yanlış yerlerde buluyoruz. Atıyoruz ilk adımlarımızı.
Bazen zafer, bazen hüsran.
Zaferler neyse de, hüsranlar kolay kolay bırakıp gitmiyor yakamızı.
Ne yana da baksak, birileri sanki "Kendi düşen ağlamaz!" demeye getiriyor.
Bazen öyle yanlış adımlar atıyoruz ki, yürümeyi hiç öğrenmemiş olmayı diliyoruz. İçten, samimi.
En iyi giden işlerin bile sarpa sarması, en büyük pişmanlıklara dönüşmesi çok mümkün.
Allah unutulmaz hüsranlar yaşatmasın!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder